Showing posts with label ΤΜΗΜΑ ΣΟΦΟ ΑΛΛΑ ΚΑΠΩΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΟ. Show all posts
Showing posts with label ΤΜΗΜΑ ΣΟΦΟ ΑΛΛΑ ΚΑΠΩΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΟ. Show all posts

Tuesday, April 13, 2010

Η τέχνη...

...δεν μπορεί να περιμένει

Sunday, July 5, 2009

ΝΕΑΤΕΡΝΤΑΛ οι φασίστες του ΥΤ

.








ένα ντοκυμαντέρ για την ιστορία των φασιστών στο ελληνικό You-Tube.

.

Thursday, May 22, 2008

Monday, May 19, 2008

Δεν μπορώ να αποφασίσω...

.










...ποιό είναι το αριστούργημα...


.

Sunday, April 13, 2008

Σε έναν κόσμο ηλιθίων η τέχνη πρέπει να προστατεύεται.#2 -τι είναι τέχνη;

.


"Η κρήνη" Μαρσέλ Ντυσάν 1917

Το ερώτημα τι είναι τέχνη δεν είναι τίποτα άλλο από μια αφορμή για τους καλλιτέχνες να ερευνήσουν πάνω στα όρια της τέχνης, προτείνοντας οριακά έργα και για τους φιλόσοφους να διατυπώσουν θεωρητικές αισθητικές θέσεις. Συμμετέχοντας λοιπόν και εγώ σε αυτό το παιχνίδι θα προσπαθήσω να διατυπώσω έναν αντικειμενικό ορισμό για το τι είναι έργο τέχνης.

Έργο τέχνης είναι ένα μη λειτουργικό πράγμα (ένα προϊόν πραγμάτωσης) που δεν μιλάει για τον εαυτό του αλλά για κάτι τρίτο, μετουσιωμένα.

Δηλαδή ένα τασάκι μιλάει για την χρήση του. Είναι έτσι φτιαγμένο για να εξυπηρετήσει λειτουργικές ανάγκες και δεν χρησιμεύει ως σύμβολο αλλά ως χρηστικό αντικείμενο.
Μια εφημερίδα μιλάει για κάτι τρίτο και δεν έχει λειτουργική χρήση αλλά και δεν είναι σύμβολο κάποιας τρίτης αξίας, δεν υπάρχει μετουσίωση κάποιας αλήθειας, χρησιμεύει μόνο ως φορέας πληροφοριών.

Θα ήθελα όμως να παραθέσω και τον πιο διαδεδομένο ορισμό στον σημερινό κόσμο της τέχνης:
Έργο τέχνης είναι ότι ο κόσμος της τέχνης ορίζει ως τέτοιο - όπου ο κόσμος της τέχνης είναι οι καλλιτέχνες, το κοινό, οι γκαλερίστες και οι κριτικοί.


Μια λοιπόν που το τι είναι τέχνη είναι ένα ερώτημα που με ταλαιπωρεί τα τελευταία 18 χρόνια της ζωής μου χωρίς να έχω καταφέρει να βρώ μια "κλειστή" απάντηση αλλά παράλληλα αυτό το ερώτημα μου φαίνεται το πιο ενδιαφέρον παιχνίδι θα καλέσω και τους Περαστικό, Αόρατη Μελάνη, Νεφέλικα, Ματζίκα, Λολίτα, msaz, Αρτουά, Giotavita να συμμετάσχουν αλλά και όποιον άλλο ενδιαφέρεται.




"12 άλογα" Γιάννης Κουνέλης 1967





.

Saturday, April 12, 2008

Σε έναν κόσμο ηλιθίων η τέχνη πρέπει να προστατεύεται.#1

.



Η αρχαία Αθηναική κοινωνία ήταν πολύ αυστηρή. Έπρεπε να είναι, γιατί ήταν περιτριγυρισμένη από εχθρούς. Αλλά είχαν έναν μικρό περιφραγμένο χώρο όπου (μετουσιωμένα) μπορούσαν να ειπωθούν τα πάντα. Αυτό ήταν το θέατρο. Έτσι σε μια πόλη που δημόσια απαγορευόταν η βλασφημία υπήρχε χώρος για τον βλάσφημο Αριστοφάνη. Σε μια πόλη που η αιμομιξία ήταν τόσο απαγορευμένη όπου δεν υπήρχε ούτε λέξη για αυτό το αμάρτημα υπήρχε χώρος να μιλήσει ο Σοφοκλής για το άρρητο αρρήτων στον Οιδίποδα ή ο Αισχύλος να μιλήσει με οίκτο για τον όλεθρο που σκόρπισαν οι Αθηναίοι στους Πέρσες. Αυτό ήταν που έκανε τους αρχαίους Έλληνες σπουδαίους.

Στη σημερινή κοινωνία τέτοιος χώρος δεν υπάρχει. Ο κάθε Άδωνις μπορεί να λογοκρίνει έργα που δεν γουστάρει και ο κάθε παραπληροφορημένος μπλόγκερ να απειλήσει με ξυλοδαρμό καλλιτέχνες που δεν συμφωνεί με το έργο τους.

Και όμως αν υπάρχει μια διέξοδος από την περιρρέουσα ηλιθιότητα αυτή είναι η σύγχρονη τέχνη. Και αυτή η διέξοδος πρέπει να μείνει ανοιχτή πάση θυσία.


Joseph Beuys, “Wie man dem toten Hasen die Bilder erklart” (1965)

Tuesday, April 8, 2008

Σκληρός κόσμος-Σκληρή τέχνη

.

"Το δυο χιλιάδες έξι που όλα είναι μουνί
Προτιμώ να σας ξυπνάω απ΄το να πουλάω φωνή"
ΤUS




"Helena"
Marco Evaristti






"Υπάρχει ένας ελέφαντας στο σαλόνι (παγκόσμια φτώχια)"
Banksy



"Camel VI, VII, VIII"
wood, steel, burlap, polyurethane, animal skin, wax, oil paint
Nancy Graves


Ζούμε σε δύσκολους καιρούς. Όχι μόνο λόγω της τεράστιας οικολογικής καταστροφής που μας απειλεί αλλά και λόγω των νέων δεδομένων του παγκόσμιου χωριού στο οποίο ζούμε πλέον.

Δεν ζούμε πια σε απενοχοποιημένες εποχές όπου μας ενδιέφερε η δική μας τύχη, άντε και της οικογένειας μας, άντε και της χώρας μας. Τώρα συμπολίτες μας είναι όλη η ανθρωπότητα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα - μια κατάκτηση μόλις του προηγούμενου αιώνα- είναι κάτι που μας αφορά όλους και μας ενδιαφέρει να εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο στην χώρα μας.

Έννοιες όπως η παγκόσμια φτώχεια δεν υπήρχαν πριν λίγα χρόνια. Η ψαλίδα των ανισοτήτων έχει ανοίξει πρωτόγνωρα και ο αδίστακτος κόσμος των εταιριών έχει αρχίσει να δείχνει το φρικτό πρόσωπό του.

Μέσα σε αυτό το χάος οι καλλιτέχνες έχουν γνωρίσει μια πρωτοφανή απελευθέρωση. Ελεύθεροι πια από τα δεσμά της εκκλησίας ή την οικονομική εξάρτηση από μαικήνες μπορούν να αρθρώσουν ένα καινοφανή λόγο δίνοντας λογαριασμό μόνο στον εαυτό τους.

Ο καλλιτέχνης σήμερα έχει αρκετούς δρόμους να διαλέξει. Μπορεί να γίνει ένας ερημίτης όπου αδιαφορώντας για τα εγκόσμια να φτιάχνει μια ασύγχρονη προς την κοινωνία τέχνη που να αφορά μόνο τον εαυτό του.

Μπορεί να επιλέξει να γλύφει το κατεστημένο και να διεκδικήσει τα αγαθά που μπορεί να απολαύσει πουλώντας την συνείδησή του μαζί με τα έργα του.

Ή μπορεί να επιλέξει τον δυσκολότερο δρόμο, να κάνει μια συγχρονισμένη με την σκληρή κοινωνία μας, να κάνει μια τέχνη καθρέφτη της κοινωνίας μας. Αυτό που θα δείξει αυτός ο καθρέφτης θα είναι σχεδόν κατά κανόνα σκληρό και δυσάρεστο.

Τα μέσα που θα χρησιμοποιήσει οφείλουν να είναι συγχρονισμένα και αυτά με την κοινωνία αλλά και να μην αγνοούν τις ανακαλύψεις που έχει κάνει η τέχνη και η τεχνολογία μέχρι τώρα. Το πινέλο και ο καμβάς είναι πολύ γοητευτικά αλλά δύσκολα δικαιολογούν την ύπαρξη τους πλέον.

Μετά την εννοιολογική τέχνη όπου επέτρεψε κάθε μέσο αρκεί να εξυπηρετεί την έννοια, μόνο ναίφ καλλιτέχνες θα αυτοπεριορίζονταν στα παραδοσιακά μέσα. Έτσι η χρήση ζωντανών πλασμάτων, εκκρίσεων, ή και του ίδιου του σώματος του καλλιτέχνη είναι απολύτως νομιμοποιημένα από την καλλιτεχνική κοινότητα.

Η θεματολογία έχει απελευθερωθεί πλήρως και αυτή. Ένας καλλιτέχνης μπορεί να μιλάει για τα σκατά του ή για την παγκόσμια φτώχεια και να κάνει και στις δύο περιπτώσεις "υψηλή τέχνη".

Η κοινωνία μας όμως μέσα στην ακατάσχετη ηθικολογία της, την άγνοια ή την υποκρισία της θα προσπαθήσει να θέσει φραγμούς στα κακά παιδιά των καλλών τεχνών. Επική είναι η κοτσάνα του μέγιστου έλληνα λογοκριτή της τέχνης πως "η ελευθερία στην τέχνη περιορίζεται από τον νόμο και το κοινό γούστο"

Οι νόμοι και το κοινό γούστο μπορεί να προσπαθήσουν να περιορίσουν την τέχνη όπως με τις περιπτώσεις του Γκόγια και του Βαν Γκογκ αντίστοιχα αλλά οι καλλιτέχνες πάντα θα βρίσκουν τον τρόπο τους να σπάνε αυτά τα φράγματα.

Ευτυχώς.



Σημείωση:
Είναι καθοριστικής σημασίας ένα έργο να το δούμε και όχι να μας το περιγράψουν. Η περιγραφή ενός έργου είναι ένα άλλο έργο από μόνο του. "Το να μιλάς για ζωγραφική είναι σαν να χορεύεις για αρχιτεκτονική"Steve Martin

Σημείωση 2:
Οι τρεις εικόνες είναι τρεις διαφορετικές μορφές κακοποίησης ζώων για την τέχνη. Την τρίτη την παραθέτω διότι έχει χρησιμοποιηθεί δέρμα ζώων.

Update: Η Λολίτα μιλάει με τον Βάργκας...απίστευτο και όμως αληθινό!

Wednesday, March 12, 2008

Τα 10 άρθρα του Λιανοκλαδικού συντάγματος

.



1.
Το Λιανοκλάδι είναι ουτοπία
2. Το Λιανοκλάδι είναι εχθρός της πραγματικότητας

3. Το Λιανοκλάδι είναι θεοκρατία. Προφήτης του Λιανοκλαδίου ορίζεται ο Ούρφουρσλάαγκ και αντ'αυτού ορίζεται ο Ζορμπά δε φρικ

4. Θεός του Λιανοκλαδίου και πασών των Λιανοκλαδιτών είναι το Ιπτάμενο Μακαρονοτέρας, μεγάλη η χάρη του

5. Η Λατρεία του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, είναι η επίσημη θρησκεία του Λιανοκλαδίου αλλά και καθημερινό καθήκον των Λιανοκλαδιτών.

6. Το Λιανοκλάδι είναι απολύτως κατά της βίας.

7. Το Λιανοκλάδι είναι υπέρ του απόλυτα ελεύθερου διαλόγου, χωρίς καμία λογοκρισία.

8. Το Λιανοκλάδι είναι ανοιχτό σε κάθε άποψη όσο ακραία και αν ακούγεται. Το Λιανοκλάδι πιστεύει και εφαρμόζει την σύνθεση απόψεων.

9.
Το Λιανοκλάδι αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του και διαμορφώνεται βάση αυτού.

10. Το Λιανοκλάδι είναι μια προσωρινά αυτόνομη ζώνη




.

Monday, March 10, 2008

Μέρα παιχνιδιών. Παιχνίδι τέταρτο: Το Ιερόν Πηδάλιον

.

(αντιγράφω από τον infesto)...το παιχνίδι είναι απλό. παίρνουμε τις αμαρτίες του Πηδαλίου και γράφουμε τη δική μας σχέση με αυτές. προσπαθούμε να είμαστε όσο πιο ειλικρινείς μπορούμε και φυσικά όσο πιο περιγραφικοί γίνεται!



Αγαπημένη μου απαγόρευση είναι αυτή που το Πηδάλιο μας αποτρέπει να ζωγραφίζουμε άσεμνες εικονίτσες και μάλιστα με ποινή αφορισμού. Περιμένοντας λοιπόν τον αφορισμό μου σας παρουσιάζω το έργο μου με τίτλο Παναγία - Πάρις 50-50 το οποίον είναι μια φωτοσοπιά στην οποία έχουν συνδυαστεί οι εικόνες της Παναγίας και της Πάρις Χίλτον...




Καλώ λοιπόν τους Πετρούλα, Ου Μινγκ, Λολίτα, Λολί και φυσικά την λατρεμένη μου Συκιά στο παιχνίδι.
Εάν δεν έχετε κάποιο αντίγραφο του πηδαλίου μην φοβάστε! μπορείτε να περιγράψετε απλώς την σχέση σας με τις πέντε αμαρτίες του εξωφύλλου.






Ευχαριστώ.
Ούρφουρσλάαγκ

Monday, December 10, 2007

Πρωϊνές σκέψεις και επικύψεις

Αν η Φιλελεύθερη συμμαχία δεν ήταν τόσο απάνθρωπη στην φιλοσοφία της θα την ψήφιζα

Αν οι άνθρωποι έκαναν περισσότερο σεξ και λιγότερους καβγάδες θα ήταν πολύ πιο ευτυχισμένοι.

Η Ου Μινγκ έχει το καλύτερο μπλογκ που έχω δει.

Η Φωτεινή Πιπιλή έχει το χειρότερο.

Το σακουχάτσι είναι ο ιαπωνικός αυλός από μπαμπού με 8 τρύπες (σάκου=τρυπα χάτσι=οκτώ). Η μουσική του μου φαίνεται όπως θα πρέπει να ήταν η αρχαία ελληνική.

Αν δεν μπορείς να σκοτώσεις το τρολ σου γάμησέ το.

Όσοι αναζητούν τον διάλογο, μπλογκάρουν. Όσοι αναζητούν τον μονόλογο βάζουν κόμεντ μοντερέισον.

.

Monday, July 9, 2007

Ο Χότζας και ο Χριστόδουλος.


Ο Χότζας βρέθηκε κάποτε, δικαστής ανάμεσα σε δύο αντίδικους. Οταν άκουσε τον πρώτο, αποφάνθηκε: «Εχεις πέρα για πέρα δίκιο». Οταν μίλησε ο αντίδικός του, ο Χότζας του είπε: «Μα βέβαια, έχεις δίκιο». Η γυναίκα του, που παρακολούθησε τη δίκη, απόρησε: «Μα, Χότζα, πώς γίνεται να λες ότι έχουν κι οι δυο δίκιο;». Κι εκείνος της αποκρίθηκε: «Σωστά, κι εσύ δίκιο έχεις!»


.

Friday, May 18, 2007

Η λογοκρισία της μπλογκόσφαιρας από την Κυβέρνηση και οι επιπτώσεις της στην αυτολογοκρισία των μπλόγκερ.


Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιμετωπίσεις μια δυσάρεστη κατάσταση. Μπορείς να αδιαφορήσεις μπροστά της. Μπορείς να βάλεις για λίγο τις φωνές και μετά να συνεχίσεις. Ή μπορείς να επιμείνεις μέχρι να αλλάξει. Να αντισταθείς και να παλέψεις μέχρι να αλλάξει. Με όποιο μέσο έχεις διαθέσιμο εκείνη τη στιγμή.

Βρίσκω πως τα μπλογκ έχουν τεράστιες δυνατότητες άσκησης πίεσης. Φαίνεται πως 10 μπλόγκερ μπορούν να πιέσουν πολύ περισσότερο απο 1000 διαδηλωτές. Και αυτό είναι εκπληκτικό δεδομένου ότι τα μπλογκ απλώς περιέχουν κείμενα και εικόνες. Απλώς πληροφορίες. Σκέψεις. Ιδέες. Όλη η σύγκρουση γίνεται μεταξύ ανθρώπων που κάθονται και γράφουν ή ανεβάζουν εικόνες.

Βρίσκω πως σε μεγάλο βαθμό η διανοητική σύγκρουση που γίνεται στα μπλογκ είναι ισότιμη, άρα δίκαιη. Είναι μπλογκ εναντίον μπλογκ, πληροφορία εναντίον πληροφορίας, σκέψη εναντίον σκέψης. Έτσι βλέπουμε μπλόγκερ όπως ο ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ να είναι πολύ πιο δημοφιλείς από φτασμένους επαγγελματίες πολιτικούς ή δημοσιογράφους που όταν ανοίγουν μπλογκ έχουν κάθε αβαντάζ δημοσιότητας με το μέρος τους. Αλλά φτιάχνουν μπλογκ κενά περιεχομένου και αρθρώνουν ένα λόγο κενό νοήματος. Έτσι θάβονται κάτω από πολύ πιο δυνατές φωνές που όσο άκομψες και αν φαίνονται με την πρώτη ματιά έχουν κάποιον ισχυρό λόγο ύπαρξης.

Και κατά κανόνα ο λόγος ύπαρξης αυτός είναι η αδυναμία ελεύθερης έκφρασης στην συγκεκριμένη κοινωνία. Στην χώρα μας οι ελεύθερες φωνές πνίγονται κάτω από απειλές. Αν σχολιάσεις τα καλλιστεία του Αντέννα "θίγεις τα οικονομικά συμφέροντα εταιρείας ή οργανισμού" και απειλείσαι με μηνύσεις. Αν τολμήσεις να αναφέρεις στο μπλογκ σου κάποιον που θίγει τέτοια συμφέροντα μπορούν να μπουν στο σπίτι σου, να σε μαζέψουν και να σε βάλουν φυλακή με την Οργουελική διαδικασία του αυτόφωρου όπως συνέβη πραγματικά στην περίπτωση του Blogme.

Όλη αυτή η τρομοκρατία οδηγεί σε αυτολογοκρισία το σύνολο της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Οδηγεί σε φόβους και αγωνίες και τελικά σε γραφή εξωραϊσμένη,επιτηδευμένη, ή αινιγματική ή στις περισσότερες περιπτώσεις απλά καταθλιπτική.

Κι όμως την ίδια στιγμή δεν είναι λίγες οι φωνές που επιμένουν μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα. Και αυτό καλέ μου ΠΡΕΖΑ TV δεν είναι εμμονή, είναι εστίαση.

Τέλος για τον Μαύρο Γάτο που έθιξε το καθοριστικό ζήτημα της διαπλοκής που δεν συμβαίνει μόνο στα ανώτερα κλιμάκια της εξουσίας αλλά συμβαίνει σε όλους μας. Τι κάνουμε δηλαδή όταν ένας φίλος μας φέρεται πρόστυχα. Ναι συμφωνώ μαζί σου δεν τον εγκαταλείπουμε όταν δέχεται επιθέσεις και μπράβο σου για την στάση που κράτησες με τον Αντώναρο, την εκτίμησα πραγματικά. Αλλά δεν τον αφήνουμε να συνεχίζει την προστυχιά του. Εμείς πρώτοι πρέπει να τον αποτρέψουμε. Ή όχι;

Όσο λοιπόν θα γίνεται κάθε είδους λογοκρισία των μπλογκ, από την παιδιάστικη που κάνουν στην Λάιφο μέχρι την σταλινικού τύπου που κάνει η Κυβέρνηση, ο Ούρφουρσλάαγκ θα έχει δουλειά.

Εκκρεμεί μια δίκη ενός μπλόγκερ στην Ελλάδα. Θα γίνει περίπου σε έναν μήνα. Αυτή η δίκη είναι παρωδία και ντροπή. Όσο όμως επικρέμεται η ιδέα ότι μπορείς να συλληφθείς και να δικαστείς επειδή απλώς ανέφερες κάτι που είπε άλλος τόσο θα επικρέμεται μια στυγνή απειλή λογοκρισίας και επίδειξης δύναμης από την Κυβέρνηση. Δεν φτάνει να αθωωθεί ο Blogme Αυτή η δίκη δεν πρέπει ούτε καν να πραγματοποιηθεί.

Wednesday, May 2, 2007

Εάν ένας άνθρωπος "υπερβεί τα όρια του νόμου"

θα τον συλλάβει η αστυνομία. Εάν "υπερβεί τα όρια της πραγματικότητας" θα τον συλλάβουν οι ψυχίατροι.

Τ.Szasz

Sunday, April 29, 2007

codex ethicus


codex ethicus




Ποτέ δεν έχω αφήσει ανώνυμα σχόλια.

Ποτέ δεν έχω προτρέψει κανέναν να αφήσει ανώνυμα σχόλια.

Ποτέ δεν έχω λογοκρίνει σχόλια στο μπλογκ μου.

Ποτέ δεν αφήνω αναπάντητες ερωτήσεις στο μπλογκ μου.




Διατηρώ το δικαίωμα να μπλογκάρω ανώνυμα.

Διατηρώ το δικαίωμα να μην αποκαλύπτω τις πηγές μου.

Διατηρώ το δικαίωμα να υπερασπιστώ τον σέρβερ που με φιλοξενεί από την κυβέρνηση.

Διατηρώ το δικαίωμα να έχουν πρόσβαση στο μπλογκ μου ως μέσο ενημέρωσης ή ως έργο τέχνης.

Διατηρώ το δικαίωμα να κρίνομαι για την αξιοπιστία μου από τους αναγνώστες και όχι από την κυβέρνηση.

Διατηρώ το δικαίωμα να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου με κάθε μη βίαιο μέσο.





codex ethicus

Sunday, April 22, 2007

Ο Ούρφουρσλάαγκ και η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του.



Πίσω από το έργο τέχνης ο προσεκτικός παρατηρητής θα διακρίνει την χοντρή και βαρβάτη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του Ούρφουρσλάαγκ η οποία σε όλη την διάρκεια της φωτογράφισης ήταν σε πριαπική στύση.

Tuesday, March 20, 2007

Με υπομονή και σάλιο...

...ο ελέφαντας γάμησε το μυρμήγκι.






Άλλο ένα απόσταγμα σοφίας από την Κουρούνα.