Wednesday, December 12, 2007

Ανοιχτή επιστολή στον Σπύρο Ντόβα.(εικονογραφημένη)

Στην αρχή νόμιζα πως ήσουν (άλλος ένας) μεσήληκας αρχομανής μαλάκας. Ποτέ δεν έχει πέσει τόσο έξω σε έναν άνθρωπο. Δεν είσαι μεσήληκας! Το ότι είσαι νέος άνθρωπος με σόκαρε, όπως με σόκαρε να ανακαλύψω πως είσαι έξυπνος, συμπαθής και τίμιος. Αν και όλα αυτά τα χαρίσματα στην πολιτική είναι τελείως άχρηστα, νομίζω ότι θα έχει πολύ ενδιαφέρον να σε παρακολουθήσουμε στην πολιτική σου σταδιοδρομία στην οποία και σου εύχομαι κάθε επιτυχία.

Μια λοιπόν που ανάμεσά μας έπεσαν οι μάσκες μην νομίζεις ότι την γλίτωσες. Αντίθετα τώρα αρχίζουν τα δύσκολα διότι από 'δω και πέρα θα επιδιώξω να συζητήσω μαζί σου για πολιτική. Και μια που την μικροπολιτική την βαριέμαι σαν τις αμαρτίες μου η κουβέντα μας θα στραφεί πάνω στην φιλοσοφία και την αισθητική της πολιτικής. Ξεκινάω λοιπόν με αυτό το ερώτημα προς εσένα Γιατί η Φιλελεύθερη Συμμαχία αποπνέει μια απάνθρωπη αίσθηση;


(δεν περιμένω γραπτή απάντηση)

.
.

4 comments:

τηλε - θεατής said...

Παρατηρώ ότι βρήκατε νέο "παιχνίδι" (δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο χαίρομαι για εσάς), αν και αυτή τη φορά μοιάζει να μην είστε σε τόσο παιχνιδιάρικη διάθεση. Θα δείξει.


Γιατί η Φιλελεύθεη Συμμαχία αποπνέει μια απάνθρωπη αίσθηση;

Σε ότι αφορά σε εμένα, η αισθητική της (το ambalage) είναι παρρωχημένη. Και επειδή ζούμε σε εποχές όπου το οπτικό νεύρο (και όχι ο μυς του εγκεφάλου) "δημιουργεί" - δυστυχώς - την κυρίαρχη εικόνα, δεν (με) προδιαθέτει να εντρυφήσω στο λόγο (εν προκειμένω της ΦΣ).

Urfurslaag said...

...και χρόνια πολλά για τη γιορτή σου.

Σπύρος Ντόβας said...

Ευχαριστώ θερμά.

Νομίζω ότι απάντηση σε αυτό το ερώτημα πρέπει να δώσει αυτός που εισπνέει την αποπνεόμενη απάνθρωπη αίσθηση, δηλαδή εσύ.

Τι σε χαλάει?

Οι ανακοινώσεις μας? Τα βιντεάκια μας? Η ιδρυτική μας διακήρυξη? Το πολιτικό μας πρόγραμμα? Το καταστατικό μας? Κάποια μέλη μας? Το @α@άκι? Τα χρώματά μας? The Φ- word?

Urfurslaag said...

Παρακαλώ ψυχρά μεσιέ.Απαντάτε σε ερώτηση με ερώτηση. Αυτό είναι φάουλ. Δεν τελειώσαμε οι δυό μας